Francesca Bruni

Biografie

Francesca Bruni, nata a Erba (CO) in 1970, woont en werkt in Milaan. Hij ontving zijn artistieke volwassenheid en studeerde in het schilderen aan de Academie voor Schone Kunsten in Milaan.
Daarna trok hij naar de studio van professor Luigi Lomanto gewijd aan de verdieping van de technieken van het tekenen en schilderen met olieverf.
In 1997 lid geworden van de groep Artemisia. Het voert zijn activiteiten uit picturale decoratie voor particuliere, bedrijven en openbare.

Kritische teksten

Francesca Bruni in het schilderij van het onderwerp preferentiële bestaat uit het thema van de figuur, ontwikkeld op een manier van expressie die een bijzondere en bijgewerkte versie van een zeer oude onderwerp van onze kunst vertegenwoordigen.
De werken die de auteur doet in deze zijn de nieuwste producten van een route pad uitdrukking die verschillende stadia heeft, verbonden door een samenhangend onderzoek: Zijn meest recente werken kan in feite liggen op een bepaald medium, bestaan ​​uit transparante kunststof folies en in het bijzonder plexiglas; deze ongebruikelijke materiaal, met interessante implicaties van meningsuiting, de kunstenaar werkt, het creëren van zijn beelden, die hoofdzakelijk figuren en portretten zijn. De picturale resultaat wordt verkregen met de kleur, die wordt verspreid met een slag bijna op de prestaties grafiek: afbeeldingen verschijnen in feite opgeroepen met sobere en synthetische traits, dat merk het vacuüm achtergelaten breekt om de transparantie van het glasvocht plexiglas.
Ook moet worden bedacht dat deze bijzondere schilderijen in acht te nemen opknoping op een muur, maar uit deze vrijstaande opzettelijk bereid met diktes, zodat het pad opgespoord door de kleur produceert een schaduw over de doorzichtige steun, het creëren van een tweede visuele resultaat van de effecten van vluchtige en immateriële vaste activa.
Deze unieke manier van uitdrukken, dat een zorgvuldige studie van de picturale werk, maar ook de gevolgen buiten de traditionele compositorische ruimte biedt, duidelijk laat je de belangen van Bruni, die altijd zorg vooral lichtopbrengst met zijn tegengestelde en complementaire backface gevormd uit de schaduw; het werk van deze kunstenaar wordt dan geboren de originele en moderne herinterpretatie van clair-obscur, een van de belangrijkste ingrediënten van onze kunst, hier wordt voorgesteld, in moderne termen, en ver van de gebruikelijke historische.
De zoektocht naar de schilder is verdeeld in vakken herhaald, revisited, voortdurend verdiept en afgeleid van het onderwerp van de figuur, zoals naakt, het portret en ook het zelfportret, met een aantal zeldzame concessie aan het landschap; Bruni praktijk dan, als haar metgezellen Groep Artemisia, de "kopie" van het levende model, dat in het werk van een paar jaar geleden, werd ontwikkeld in zwart-wit of in werken uit het palet beperkt tot een paar kleuren, gedomineerd door een elegante maar tegelijkertijd plastic, kunnen bepalen een volume ook in de werken die werden gebouwd op de diverse effen kleuren olie.
Een belangrijke stap in het pad van de kunstenaar wordt dan gevormd door een aantal schilderijen worden gekenmerkt door blauw of zwart of afgeleid van media met houten planken of zelfs door speciale kaarten; daarin, via verffilm, aangebracht met gewilde synthese in een subtiele en zorgvuldige glazuur kleuren, ontstaan ​​en uitgegroeid tot de protagonisten van de donkere achtergronden, phytomorphic het spoor van de organische structuur en textuur van het velvormige materiaal en vakmanschap, in de definitie van intense chiaroscuro, bestaat uit licht en duisternis boeiende vasthoudend.
Sommige werken dan accentueren deze dialectiek samenstelling door het venster Pattern, diafragma dat filters flares nodig is voor het visuele verhaal, die zweven in de duisternis van verbazingwekkende interieurs, in een patroon dat hoort bij de traditie van de westerse kunstgeschiedenis, da Piero della Francesca ai Fiamminghi.
En 'Dit is de wortel van de huidige werken, leven van nauwkeurige transparanten en schaduwen onderzocht en zacht; beelden komen te identificeren met een lichte perceel, in welke kleur gaat uit van een teken geminimaliseerd, steeds track op de prestaties grafiek die manier geeft om lege, in plexiglas gekruist tegen licht.
Het uiteindelijke effect is dan die van een niet-afgewerkt modern, waarbij de blik van de kijker doordringt op zoek naar beelden die een sterke verheerlijking mentale en emotionele interpretatie innerlijke tonen, waarbij de relatie met het model evolueert in het geheugen bezonken en verwijderd het geheugen.
Con questo particolare linguaggio visivo, nel quale emergono le ombre e le luci della coscienza, Francesca Bruni racconta gli itinerari della sua originale riflessione creativa.

Francesca Pensa

Francesca Bruni si concentra di preferenza sugli spigoli, i dossi, le tensioni e i grumi plastici che il corpo forma, affidandosi soprattutto al potere sintetico della linea: di un tratto veloce, inciso e chiaroscurato che a volte rinuncia anche alla preziosità del colore, ma si appaga del disegno, del pastello monocromo, anche di notevoli dimensioni.
A proposito del suo lavoro Stefano Fugazza ha parlato, molto propriamente, di espressionismo, inteso non certo come citazione letterale ma piuttosto rivisitazione di forme e modi niente affatto naturalistici, pur nella cura estrema dedicata alla scelta delle pose, dei soggetti e del loro rapporto con lo spazio.
Perché l’attenzione si concentra qui sulla superficie, un corpo inteso soprattutto come superficie, campo di espressione plastica. “

Martina Corgnati